H Toυρκία επιβεβαιώνει την κατάρριψη του F4 από τη Συρία

 


 
Έρευνες για να εντοπιστούν οι πιλότοι 

Επιβεβαίωσε η ‘Άγκυρα ότι καταρρίφθηκε από τη Συρία το τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος F-4, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί χθες, σύμφωνα με ανακοίνωση που εξέδωσε το μεσημέρι το τουρκικό γενικό επιτελείο.

Ωστόσο η Τουρκία σημείωσε ότι θα καθορίσει τη στάση της όταν θα διαλευκανθεί η υπόθεση.

Συνέχεια

>Τουρκική ομολογία: "Πάμε σε "θερμό" επεισόδιο για εκβιασμό της Ελλάδας"!

>

Τουρκική ομολογία ότι κάνει υπερπτήσεις για να ωθήσει την Ελλάδα σε «λύση-πακέτο» στο Αιγαίο αποκαλύπτεται σε τηλεγράφημα του WikiLeaks. Πραγματικά εντυπωσιάζει η τουρκική ωμή παραδοχή ότι εκβιάζει το γειτονικό της κράτος πετώντας επάνω από το έδαφός του για να το αναγκάσει να δεχθεί την αλλαγή του καθεστώτος στο Αιγαίο.
Άκρως αποκαλυπτικό για τις προθέσεις της Τουρκίας σε ότι αφορά την τακτική των υπερπτήσεων στο Αιγαίο είναι το περιεχόμενο του απόρρητου τηλεγραφήματος της αμερικανικής πρεσβείας στην Άγκυρα του «καυτού» καλοκαιριού του Ιουνίου του 2009 που περιγράφει την συνάντηση του Τούρκου υφυπουργού Εξωτερικών Ερτουγρούλ Απακάν με τον Αμερικανό πρέσβη στην Άγκυρα Τζέιμς Τζέφρι με αντικείμενο τις υπερπτήσεις πάνω από Αγαθονήσι και Φαρμακονήσι.
Και λέμε «καυτού» γιατί η Άγκυρα επανειλημμένα επιχείρησε να προκαλέσει εκείνο το καλοκαίρι «θερμό» επεισόδιο είτε στο Καστελόριζο και την Ρω είτε σε Αγαθονήσι, Φαρμακονήσι και Φούρνους, όπως μαρτυρούν στοιχεία του ΓΕΕΘΑ που έχει στην κατοχή του το defencenet.gr και θα αποκαλύψει τις επόμενες ημέρες.
Ο Τούρκος υφυπουργός στο τηλεγράφημα που δημοσιεύει η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ εμφανίζεται αιφνιδιασμένος από το αμερικανικό διάβημα που έχει προηγηθεί και την θετικά διακείμενη προς τις ελληνικές θέσεις στάση των αμερικανικών διπλωματικών.
Ο Απακάν εμφανίζεται μάλιστα αδιάλλακτος για το ζήτημα των υπερπτήσεων, καθώς επιθυμεί να το χρησιμοποιήσει όπως σημειώνει, ως ένα ακόμη διαπραγματευτικό χαρτί με την Ελλάδα, φτάνοντας ακόμα και σε θερμό επεισόδιο ενώ εκφράζει την σφοδρή του ενόχληση για την απόφαση ελληνικού δικαστηρίου τον Ιανουάριο του 2009 που καταδίκασε ερήμην Τούρκο πιλότο ως υπαίτιο σύγκρουσης ελληνικού μαχητικού αεροσκάφους με τουρκικό τον Μάιο του 2006 στην περιοχή της Καρπάθου, όπου είχε χάσει την ζωή του ο Έλληνας πιλότος Κ. Ηλιάκης.
Τις ίδιες ημέρες τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο είχε πάει σε νησί της Δωδεκανήσου, κινηματογράφησε αλλαγή της στρατιωτικής φρουράς και συνελήφθη ελάχιστα λεπτά πριν διαφύγει στα τουρκικά χωρικά ύδατα με το υλικό που θα χρησιμοποιούσαν για την δημιουργία πολεμικού κλίματος στην Τουρκία…

Ιδού το σημείο του επίμαχου τηλεγραφήματος

S E C R E T ANKARA 000855
SIPDIS
E.O. 12958: DECL: 06/18/2019
TAGS: PARM, PREL, MARR, TU
SUBJECT: TURKEY: AEGEAN ISSUES MUST BE ADDRESSED AS A
PACKAGE, SEPARATE TALKS ON OVERFLIGHTS NOT IN OUR INTEREST
REF: A. STATE 61209
B. ANKARA 840
C. ATHENS 1015
D. DAO ATHENS IIR 6 837 0304 09
Classified By: Ambassador James F. Jeffrey for reason 1.4 (b, d)
Summary
——-
1. (S) The Ambassador raised Aegean issues with Turkish MFA
Undersecretary Apakan on June 16, pressing hard that
overflights of inhabited Greek islands did not support the
goal of calm in the Aegean. Apakan was clearly taken aback
by our approach on the overflights specifically, and said he
could not understand why the U.S. would ask Turkey to
undercut the direct, confidential discussions Turkey was
conducting with Greece (which, however, he had not briefed us
on in detail until this meeting). He also raised questions
about the veracity of the Greek allegations that overflights
of the two islands had increased significantly. He said
Turkey supported actions which would calm tensions in the
Aegean and supported our goal of preferring diplomacy and
confidence-building measures over military action. Apakan
said that Turkey sought to negotiate Aegean issues with
Greece as a package, and pulling out one issue important to
Greece — at the behest of the U.S. — would lessen
significantly Turkey´s leverage on Greece to negotiate other issues. Apakan reiterated Turkey´s call for Greece to agree
to negotiate a «code of conduct» for military air operations
over the Aegean to prevent recurrence of deadly consequences
of Greek intercepts of Turkish military aircraft.
Separately, the First Air Force Commander told us that
nothing has changed in recent months in Turkish flights in
the Aegean. End Summary.
2. (S) The Ambassador met with MFA Undersecretary Ertugrul
Apakan on June 16 to discuss Aegean issues per ref a and to
propose a way forward to work to reduce tension. Apakan was
joined by a broad assembly of MFA experts covering bilateral
Turkey – Greece issues, Maritime affairs and U.S. – Turkey
affairs. Pol-Mil Couns accompanied Ambassador.΅

inews

>

Παρακρατικές ομάδες Τούρκων δολοφόνων κατά του ΡΚΚ

Τους ονομάζουν «άνδρες ειδικών κλιμακίων». Στην πραγματικότητα δεν είναι άλλο από ομάδες πληρωμένων εκτελεστών, που έχουν ως αποστολή την δολοφονία στελεχών και συμπαθούντων Κούρδων του ΡΚΚ, στην Τουρκία.
Με εντολή της κυβέρνησης, και σύμφωνα με ανακοίνωση της Διεύθηνσης Ασφάλειας, ο τουρκικός στρατός στρατολόγησε άλλους 600 εθελοντές «άντρες ειδικών Κλιμακίων», οι οποίοι είναι νυν και πρώην καταδρομείς, στοιχεία του υποκόσμου και φανατικοί Τούρκους εθνικιστές.

Οι ομάδες αυτές έγιναν γνωστές από μεγάλο αριθμό απαγωγών κα εκτελέσεων χωρίς δίκη Κούρδων αγωνιστών, που πραγματοποίησε ο τουρκικός στρατός κατά την δεκαετία του 1990.
Οι πόλεις που θα αναπτυχθούν, αυτές οι ομάδες, είναι το κουρδικό Χακάρι, Van , Σιρνάκ , Dersim , Ντιγιαρμπακίρ καθώς και στις πόλεις της Μαύρης Θάλασσας, όπως Tokat και Giresun
Αυτήν την περίοδο οι ομάδες στελεχώνονται από 300 παρακρατικούς στο Χακάρι , 130 στο Σιρνάκ , 210 και 225 σε Dersim και Ντιγιάρμπακιρ.
Ο αριθμός των εθελοντών που προθυμοποιούνται να συμμετάσχουν στα κλιμάκια αυτά, όπως ανακοίνωσε η Διεύθυνση Ασφαλείας είναι πάνω από χίλια άτομα.

>

Τουρκικές Στρατηγικές στην Ανατολική Μεσόγειο – Αναγκαίες Ελληνικές Απαντήσεις

Τα πρόσφατα βίαια επεισόδια που προκάλεσε το Ισραήλ στην Ανατολική Μεσόγειο συνδέονται και με τον ανταγωνισμό του με την Τουρκία.


Του Νίκου Κοτζιά

Κομβικό ρόλο σε αυτές τις επιλογές παίζουν η γνωστή ανασφάλεια του Ισραήλ που το οδηγεί στη χρήση υπέρμετρης και συχνά βάρβαρης βίας, με τρόπο που αμαυρώνει το ίδιο την διεθνή του εικόνα, αλλά και οι νέες στρατηγικές επιλογές της Τουρκίας. Σε αυτό το παιχνίδι που διεξάγεται στην πόρτα μας η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει με τις δικές της στρατηγικές, διπλωματικές και αμυντικές.

Τι ακριβώς θέλει η Τουρκία


Κατά το πρόσφατο παρελθόν η Τουρκία εμφανίστηκε ως να αποτελεί την γέφυρα και τον διαμεσολαβητή ανάμεσα στον δυτικό κόσμο και τον ισλαμικό. Τόνισε με όλους τους τρόπους ότι συμβάλλει στην υπέρβαση των ιστορικών της προβλημάτων, όπως αυτό με την Αρμενία καθώς και στην προώθηση των διαπραγματεύσεων ανάμεσα στο Ισραήλ και την Παλαιστίνη. Οι τελευταίες εξελίξεις δείχνουν ότι η Τουρκία απέτυχε σε αυτή της την προσπάθεια και μαζί της όσοι είχαν επενδύσει σε αυτήν. Τα προβλήματα της γείτονας με την Αρμενία εξακολουθούν να υπάρχουν, ενώ ως προς το Ισραήλ όχι μόνο δεν είναι σε θέση να μεσολαβήσει ανάμεσα σε αυτό και σε αραβικές χώρες, αλλά έγινε η ίδια μέρος του προβλήματος.
Η Τουρκία εγκαταλείπει τον ρόλο του ειρηνοποιού και αναλαμβάνει τον ρόλο του ταραξία για λογαριασμό, υποτίθεται, των «ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ειρήνης». Με αυτό τον τρόπο ντύνει τα νεοθωμανικά της σχέδια με αξίες και έτσι, σε ένα βαθμό, τα κρύβει. Στόχος της τουρκικής πολιτικής δεν είναι μόνο το Ισραήλ, όπως κοντόφθαλμα θα μπορούσε να πιστέψει κανείς. Στόχοι της είναι, επίσης:
Α) Η επιβεβαίωση, μέσω της κόντρας με το Ισραήλ, του ηγεμονικού περιφερειακού ρόλου που διεκδικεί.
Β) Ο εγκλωβισμός από την Τουρκία της Κύπρου σε μια περιοχή στην οποία θα έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο. Συνακόλουθα το στρίμωγμα της Αίγυπτου ως προς την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη που αυτή διαπραγματεύεται με την Κύπρο. Η Τουρκία προσπαθεί να νομιμοποιήσει την παρουσία των πλοίων της στην περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ και να αποτρέψει τις έρευνες της Κυπριακής Δημοκρατίας μαζί με τους διεθνείς εταίρους της.
Γ) Η άμεση ένταξη στην πολιτική της επιρροή χωρών που έχουν ειδικές σχέσεις με το Ιράν, όπως είναι η Συρία. Με άλλα λόγια να εξορίσει άλλες μουσουλμανικές δυνάμεις από περιοχές της πρώην Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Δ) Η απόκτηση άμεσων ερεισμάτων στον «ισλαμικό δρόμο», δηλαδή στα κινήματα που ονειρεύονται την Μέση Ανατολή ως ένα ισλαμικό χαλιφάτο. Ας μην ξεχνάμε ότι το τελευταίο τέτοιο χαλιφάτο το αποτελούσε η Οθωμανική αυτοκρατορία.
Ε) Να ενισχύσει τη θέση της έναντι της Δύσης. Όχι πια στο όνομα του Ευρωπαϊκού της δρόμου. Ούτε ως γέφυρα ανάμεσα σε Δύση και Ισλαμισμό, αλλά ως περιφερειακή δύναμη που συμμετέχει, επιπλέον, και στην παγκόσμια διακυβέρνηση, όντας η Τουρκία κράτος-μέλος των G20.
Το κουρδικό και οι εσωτερικές δομικές συγκρούσεις
Για το τουρκικό κατεστημένο η διασφάλιση της επιρροής του στο Ιράκ είναι άμεσης και κομβικής σημασίας. Θέλει να έχει βαρύνονται λόγο στο Ιράκ αμέσως μετά την απόσυρση των αμερικανικών δυνάμεων. Το Ιράκ έχει για την Τουρκία μια τριπλή λειτουργία.Καταρχάς είναι μια χώρα που βρέθηκε σε πολυετή πόλεμο με το Ιράν και δεν θα ήθελε να πέσει στην επιρροή του τελευταίου. Διαθέτει, επίσης, μεγάλα ενεργειακά αποθέματα και πολλοί διεθνείς αγωγοί το έχουν ως αφετηρία. Τέλος, στο Ιράκ διαμορφώνεται μια κρατικοειδή δομή των Κούρδων. Αυτό συνιστά μακρόχρονο πρόβλημα για την Τουρκία, που έχει μεγάλη κουρδική κοινότητα. Επιπλέον την απασχολεί το γεγονός ότι το Ισραήλ ήδη ασκεί μεγάλη επιρροή, τουλάχιστον οικονομική στο Κουρδιστάν. Ανησυχεί δε, ότι όπως έχει το Ιράν την Χεσμπολά στα πλευρά του Ισραήλ (συνορεύει έτσι μαζί του, χωρίς εκείνο να έχει σύνορά μαζί της), ότι κάτι ανάλογο μπορεί να συμβεί ανάμεσα στο Κουρδιστάν του Ιράκ -υπό την τυχόν επιρροή του Ισραήλ- και την Τουρκία.
Σε αυτούς τους λόγους θα πρέπει να προστεθεί και ένας εσωτερικός παράγοντας της Τουρκίας. Η κυβέρνηση του Ερντογάν βρίσκεται σε μια μάχη με τον στρατό για τον έλεγχο των δομών εξουσίας της Τουρκίας. Ο μεν στρατός στηρίζει την εκδυτικοποίηση της Τουρκίας, αντιτασσόμενος στον θεσμικό δημοκρατικό εκσυγχρονισμό, ενώ η ήπια ισλαμική κυβέρνηση της Τουρκίας επιθυμεί έναν εκσυγχρονισμό μέσω του οποίου θα υπονομεύσει τις θέσεις του τουρκικού κεμαλικού κατεστημένου. Που θα νομιμοποιήσει τα ισλαμικά σύμβολα και συμμαχίες. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ενθυμείται κανείς ότι οι καλές σχέσεις που αναπτύχθηκαν κατά το παρελθόν ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία δεν ήταν αποτέλεσμα της θέλησης και των προσδοκιών των ισλαμιστών, ήπιων ή μη, και πολύ λιγότερο του εκλογικού σώματος, αλλά του στρατού που διασφάλιζε, μέσω αυτής της σχέσης, προσβάσεις σε σύγχρονες τεχνολογίες αμυντικών συστημάτων. Ενίσχυε τις θέσεις του στο εσωτερικό της Τουρκίας, ενώ διευκολυνόταν στις σχέσεις του με τις ΗΠΑ.
Σήμερα, σε αντίθεση με ότι συνέβαινε τα τελευταία δέκα χρόνια, η Τουρκία ανοίγει μέτωπα με το Ισραήλ, δείχνει φιλική προς το Ιράν, αλλά παραμένει σε βαθύ ανταγωνισμό με αυτό, όπως, εξάλλου, και με την Αίγυπτο και την Σαουδική Αραβία. Με το Ισραήλ δε, αναπτύσσει όλο και περισσότερο γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, τόσο στην ευρύτερη περιφέρεια, όσο και ως προς τις σχέσεις με Ιράκ-Κουρδιστάν, Συρία και θέση του Κυπριακού. Σε αυτή την κατάσταση, καλείται η Ελλάδα να πάψει να είναι θεατής και να δράσει άμεσα.
Ελληνικές επιλογές έναντι της Τουρκίας
Η Ελλάδα, ως προς το πρόβλημα που εξετάζω εδώ, έχει ενώπιόν της τρεις άμεσες επιλογές. Επιλογές που δεν είναι αντιτιθέμενες, αλλά μπορούν να αξιοποιηθούν σωρευτικά.
Η πρώτη επιλογή της Ελλάδας είναι να παρακολουθεί παθητικά το τι κάνει η Τουρκία με το Ισραήλ και να περιορίζεται στο να ανεβάζει τους τόνους συναισθήματος κάθε φορά που διαπιστώνει παραβίαση του διεθνούς νόμου και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Προσωπικά δεν έχω αντίρρηση να συνεχίζει να το κάνει, αλλά διαφωνώ κάθετα αν περιοριστεί μόνο σ’ αυτό.
Η δεύτερη επιλογή της Ελλάδας, είναι να αξιοποιήσει τις αντιθέσεις ανάμεσα σε Τουρκία, Ιράν και Ισραήλ. Να δυναμώσει τις σχέσεις της με το Ιράν, με τρόπο που να εξυπηρετεί τον μακρόχρονο σχεδιασμό της ίδιας της ΕΕ. Να ανοίξει το δρόμο για έναν αγωγό από το Ιράν δια μέσω Ιράκ και Συρίας, καθώς και Κύπρου, προς Ευρώπη που θα περνά από την Ελλάδα. Να υποκαταστήσει το ρόλο του διαμεσολαβητή της Τουρκίας έναντι Ιράν και ΕΕ και να τον αναλάβει η ίδια, μη έχουσα σύνορα και ιστορικούς ανταγωνισμούς με το Ιράν. Να ενισχύσει τους δεσμούς της με το Κουρδιστάν και να αναλάβει ενεργητικό ρόλο μεσολάβησης και διαχείρισης κρίσης ανάμεσα σε Ιράν και Ισραήλ. Με μια καλή προετοιμασία, το ίδιο μπορεί να κάνει και ως προς τις σχέσεις Ισραήλ και Τουρκίας. Τέλος, αλλά μεγάλης σημασίας, η Ελλάδα πρέπει να σφυρηλατήσει τους δεσμούς της με την Αίγυπτο και πολλά από τα ζητήματα που αναφέρονται εδώ, να τα προωθήσει σε συνεννόηση, ακόμα και άμεση συνεργασία με την Αίγυπτο.
Η Τρίτη επιλογή για την Ελλάδα, είναι να συνεχίσει την πολιτική ειρηνικής συνεννόησης με την Τουρκία, όπου, όμως, θα αυξήσει το κόστος για την τελευταία στην περίπτωση που θα εξακολουθήσει να προωθεί τη σημερινή πολιτική της σε κόστος του ελληνισμού. Η μία πλευρά θα είναι η συνεχής υπενθύμιση στην διεθνή κοινότητα των τουρκικών παραβιάσεων σε θέματα όπως εκείνων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της ίδιας της Τουρκίας. Της παραβίασης του διεθνούς δικαίου έναντι τρίτων. Της κατοχής της Κύπρου. Η άλλη πλευρά είναι ότι δεν θα επιτρέψει, πλέον, στην Τουρκία να αξιοποιήσει το Ισραήλ, αλλά και το εβραϊκό λόμπυ στις ΗΠΑ υπέρ των στρατηγικών της. Να της αφαιρεθεί, δηλαδή, το μέγιστο σε συμμάχους στον διεθνή ορίζοντα. Αυτά όλα μπορούν να γίνουν συνοδευμένα με έναν συνεχή διάλογο στην ΕΕ για την ασφάλεια και σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου καθώς και με δυνάμεις που έχουν άμεσα ενδιαφέροντα στην περιοχή, όπως είναι οι ΗΠΑ και η Ρωσία.
Η Ελλάδα οφείλει και μπορεί να ακολουθήσει σωρευτικά και τις τρεις αυτές επιλογές και να διατάξει τις χωρητικότητές της εξωτερικής πολιτικής της σε μια τέτοια κατεύθυνση.

Πηγή

>

Συμφωνία για τους μετανάστες και ενδιαφέρον για εξαγορές

Πλήθος συμφωνιών- είκοσι ένα συνολικά- υπεγράφησαν μεταξύ των αρμόδιων υπουργών κατά την επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα. Την ίδια στιγμή, οι επιχειρηματίες οι οποίοι συνόδευαν τον κ. Ερντογάν εκδήλωσαν ενδιαφέρον για την εξαγορά ελληνικών επιχειρήσεων.

Ισως η πιο σημαντική από τις συμφωνίες που υπεγράφησαν είναι εκείνη για την επαναπροώθηση προς την Τουρκία μη νόμιμων μεταναστών που έχουν μπει στη χώρα μας. Τη συμφωνία, που η ελληνική πλευρά αναμένει τώρα «και να εφαρμοστεί από τη γείτονα», όπως ανέφεραν χαρακτηριστικά χθες αξιωματούχοι, υπέγραψαν ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μ.Χρυσοχοΐδης και ο Τούρκος ομόλογός του κ. Μπεσίρ Αταλάι. Η Τουρκία, η οποία συμφώνησε να δέχεται ετησίως τουλάχιστον 1.000 αιτήματα επανεισδοχής και θα ορίσει ένα λιμάνι, στη Σμύρνη ή κοντά σε αυτή, με στόχο να λειτουργήσει σε χρονικό διάστημα τριών μηνών ως συνοριακός σταθμός.

Στο πλαίσιο της Ιδρυτικής Συνόδου του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα υπεγράφη κοινή διακήρυξη ελληνοτουρκικής συνεργασίας για τον τουρισμό και τον πολιτισμό. Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Π. Γερουλάνος με τον τούρκο ομόλογό του κ. Ερτουγρούλ Γκιουνάι αποφάσισαν να προωθήσουν ελληνοτουρκικά ταξιδιωτικά πακέτα προς τρίτες χώρες, αρχής γενομένης από το ταξίδι εξοικείωσης επαγγελματιών τουρισμού από την Κίνα σε Ελλάδα και Τουρκία, το οποίο θα πραγματοποιηθεί στις 30 Μαΐου. Οι δύο πλευρές συμφώνησαν να ανταλλάξουν τεχνογνωσία για την προστασία και την αναστήλωση μνημείων και να συνεργαστούν για την αποτροπή των παράνομων ανασκαφών και της διακίνησης αρχαιοτήτων. Θέματα συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών και προώθησης εκπαιδευτικού υλικού στα σχολεία που θα βοηθήσουν την οικοδόμηση της φιλίας μεταξύ των δύο λαών συζητήθηκαν και κατά τη συνάντηση της υπουργού Παιδείας κυρίας Αννας Διαμαντοπούλου με την ομόλογό της κυρία Νιμέτ Τσουμπουκτσού.

Συμφωνίες, τέλος, οι οποίες αφορούν το περιβάλλον, την κλιματική αλλαγή και τα δάση υπέγραψαν η υπουργός Περιβάλλοντος κυρία Τίνα Μπιρμπίλη και ο υπουργός Περιβάλλοντος και Δασών της Τουρκίας κ. Βεΐσέλ Ερογλου. Ειδικά για το ζήτημα της διαχείρισης των νερών του Έβρου αποφασίστηκε να ληφθούν από κοινού μέτρα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των πλημμυρών αλλά και τη διατήρηση της οικολογικής ισορροπίας στο Δέλτα του ποταμού. Όπως φάνηκε από τις συζητήσεις στο περιθώριο της επίσκεψης Ερντογάν, οι Τούρκοι θέλουν και πάλι επενδύσεις στην Ελλάδα, στους τομείς μεταφορών, κατασκευών, ενέργειας, τουρισμού και πληροφορικής. Αλλά και πρώτη φορά Τούρκοι επιχειρηματίες ομιλούν ευθέως για εξαγορές ελληνικών επιχειρήσεων. O ι Έλληνες επιχειρηματίες και μάνατζερ συνομιλητές τους διαπίστωσαν ότι οι Τούρκοι συνάδελφοί τους επιθυμούν να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και να εξαγοράσουν σε «λογικές τιμές» ελληνικές επιχειρήσεις, με ιδιαίτερη έμφαση στον τουρισμό. Γνωστά ελληνικά τουριστικά νησιά του Αιγαίου όπως η Ρόδος και η Κως ήταν στις συζητήσεις τους, αλλά επίσης ρωτούσαν για ξενοδοχεία σε Κρήτη, Κέρκυρα, ακόμη και στη Μύκονο.

Εκτός όμως από τον τουρισμό, ενδιαφέρον έδειχναν οι Τούρκοι επιχειρηματίες για τους τομείς της ενέργειας και των μεταφορών. Οι συζητήσεις τους αφορούσαν τη μεταφορά φυσικού αερίου και την πιθανότητα συμμετοχής σε σταθμό εμπορευματοκιβωτίων στο λιμάνι της Πάτρας. «Υπάρχουν ήδη 75 ελληνικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην τουρκική αγορά, γιατί να μην έρθουν και τουρκικές στην Αθήνα;» ήταν η επωδός των σχετικών συζητήσεων.